Διαφοροποίηση είναι η αγορά μετοχών από ένα εύρος διαφορετικών κλάδων βιομηχανιών και επιχειρήσεων.

Βασικό αίτιο της διαφοροποίησης είναι η αδυναμία να γνωρίζει κάποιος ποιές μετοχές θα έχουν απόδοση υψηλότερη ή χαμηλότερη από τη μέση απόδοση. Έτσι, δεν μπορεί να διακινδυνεύσει να επενδύσει όλα τα χρήματά του μόνο σε μια εταιρία, αλλά ούτε και σε εταιρίες ενός και μόνο βιομηχανικού ή επιχειρηματικού κλάδου.

Ο κίνδυνος αλλά και οι ευκαιρίες πρέπει να κατανέμονται! Η διαφοροποίηση των επενδυτικών χαρτοφυλακίων είναι η σημαντικότερη ασπίδα προστασίας έναντι του κινδύνου. Επειδή η αξία ορισμένων επενδύσεων ανεβαίνει ενώ η αξία άλλων πέφτει, η διαφοροποίηση εξομαλύνει σε σημαντικό ποσοστό τη μεταβλητότητα της συνολικής απόδοσης ενός χαρτοφυλακίου.

Η διαφοροποίηση θυσιάζει τμήμα του δυναμικού ανόδου, αλλά αυτό αντισταθμίζεται από τα οφέλη ενός χαμηλότερου επιπέδου κινδύνου.

Το τίμημα για την εξισορρόπηση κινδύνου και απόδοσης σε ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο είναι ότι η συνολική απόδοση ενδέχεται να είναι κάπως χαμηλότερη από εκείνη ενός μη διαφοροποιημένου χαρτοφυλακίου.

Συνολικά, όμως, ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο θα έχει μικρότερη μεταβλητότητα και σταθερότερες αποδόσεις.

Η ουσία είναι: Μη βάζετε όλα τα αυγά στο ίδιο καλάθι!

Μόνο μέσω της διαφοροποίησης μπορείτε να επιτύχετε τη μέση απόδοση που επιδιώκετε με μικρότερο κίνδυνο. Το σωστό επίπεδο διαφοροποίησης για εσάς σε μια δεδομένη χρονική στιγμή εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, μεταξύ άλλων της οικονομικής σας κατάστασης, των στόχων σας και της κατάστασης στην αγορά.

Αν και όλοι σχεδόν μιλάνε για διαφοροποίηση στο επενδυτικό τους χαρτοφυλάκιο, ελάχιστοι κατανοούν τα πραγματικά στατιστικά δεδομένα στα οποία βασίζεται ο ορισμός. Κατά συνέπεια, η πλειοψηφία των χαρτοφυλακίων δεν είναι σωστά διαφοροποιημένα και οι περισσότεροι επενδυτές λαμβάνουν ένα αυξημένο ρίσκο, χωρίς στην πραγματικότητα να το συνειδητοποιούν.

Προκειμένου να αντιμετωπίσετε το παραπάνω πρόβλημα, πρέπει να κατανοήσετε τα εξής:

Α) Συστηματικός Κίνδυνος:

Αυτός είναι ο κίνδυνος που οφείλεται στην κίνηση της ίδιας της αγοράς. Το σημείο ελέγχου θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε δείκτης. Εάν έχετε μία ή μερικές επενδύσεις σε μια δεδομένη περιοχή, θα μπορούσατε να συγκρίνετε την απόδοσή τους με εκείνη του δείκτη ελέγχου, για να προσδιορίσετε πόσο καλή είναι.

Β) Τυχαίος Κίνδυνος:

Αυτός είναι ο κίνδυνος μιας εταιρείας που προκαλεί μια σημαντική κίνηση, ανοδική ή καθοδική. Αυτός είναι συνήθως ο κίνδυνος, τον οποίο οι περισσότεροι επενδυτές θα επιθυμούσαν να εξαλείψουν, εκτός εάν είναι πραγματικά ριψοκίνδυνοι! Αυτός ο κίνδυνος μπορεί να μετριαστεί και σχεδόν να εξαλειφθεί μέσω της αγοράς αυξημένου αριθμού μετοχών.

Γ) Χρονικός Κίνδυνος:

Είναι γνωστό ότι όσο περισσότερο διατηρεί κάποιος μια επένδυση, τόσο μικρότερος είναι ο συνολικός κίνδυνος. Αυτό σημαίνει ότι μερικές φορές εάν έχετε μια ριψοκίνδυνη μετοχή, ο κίνδυνος μειώνεται όσο περισσότερο κρατάτε τη μετοχή.

Η σωστή διαφοροποίηση είναι το σπουδαιότερο θέμα σε όλες τις αποδοτικές επενδύσεις, ιδιαίτερα σε εκείνες όπου αγοράζονται μεμονωμένες μετοχές.

Είναι αδύνατο να εκτιμηθεί σωστά ένα χαρτοφυλάκιο, εάν λείπει ο παράγοντας του κινδύνου.

Και ακόμα και αν κατανοείτε το χαρτοφυλάκιό σας, είναι απαραίτητο να "το γνωρίζετε", και συνεπώς να έχετε λεπτομερή γνώση όλων των επενδύσεών σας για να μπορείτε να προσδιορίσετε τον κατάλληλο βαθμό διαφοροποίησης και κινδύνου.