Η ουσία βρίσκεται στο αν κάποιοι από εμάς θα έχουμε προβλήματα για χρέη ή αν και θα χάσουμε κάποιο περιουσιακό στοιχείο διότι θα καταστεί αδύνατο να καταβάλλουμε τις δόσεις του δανείου μας.

Και το χειρότερο είναι ότι οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν στην προοπτική της μειωμένης ανάπτυξης, για το 2008.

Πάντως καλό είναι να γνωρίζουμε τους κινδύνους που μας απειλούν, παρά να τους κρύβουμε κάτω από το χαλί!

Η προοπτική λοιπόν για λιγότερη ανάπτυξη δεν θα μας στερήσει μόνο από μερικές εκατοστιαίες μονάδες περισσότερο εισόδημα το 2008, αλλά θα υπονομεύσει και τη δυνατότητά μας να εξυπηρετήσουμε, τις όποιες δανειακές μας υποχρεώσεις.

Ο λόγος είναι ότι, λιγότερο τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις στον ιδιωτικό τομέα και περισσότερο το δημόσιο, βαρύνονται με δανειακές υποχρεώσεις που υπερβαίνουν το ύψος ενός ετήσιου εισοδήματος.

Η σύγκριση του ύψους των δανείων που μας βαρύνουν, με το ετήσιο εισόδημα έχει την πραγματικά κρίσιμη σημασία.

Το λιγότερο που πρέπει να κάνουμε απέναντι στα χρέη μας, είναι να είμαστε σε θέση να πληρώνουμε τους τόκους, αν βέβαια θέλουμε να αποφύγουμε την πτώχευση.

Όταν λοιπόν ο ονομαστικός ρυθμός της ανάπτυξης, άρα και της αύξησης των εισοδημάτων μας είναι μικρότερος από το επιτόκιο του δανεισμού μας, τότε έχουμε πρόβλημα.

Η πληρωμή των τόκων θα απαιτεί όλο και μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων μας και σε μια τέτοια περίπτωση, αν το ποσό που χρωστάμε πλησιάζει τις ετήσιες εισπράξεις μας, τότε είναι πολύ δύσκολο να αποφύγουμε τα προβλήματα.

Προφανώς η κατάσταση χειροτερεύει, όταν οι ρυθμοί ανάπτυξης υποχωρούν, όπως προβλέπεται να συμβεί το 2008.

Πρώτον η σύγκριση των οφειλών με το απόλυτο ύψος του ετήσιου εισοδήματος από την μια πλευρά και δεύτερον η σχέση του επιτοκίου με το ρυθμό αύξησης των εισπράξεών μας.